Kitab-ı Mukaddes Sahipleri(Yahudiler ve Hristiyanlar) Cennete Gidecek mi? Gidemeyecek Mi?

İslam’da yoğun olarak tartışılan konulardan biri de, bu dinle aynı Tanrı inancına sahip Yahudilik ve Hristiyanlık’ın ahirette nasibinin olup olmadığıdır.

Günümüzde, birçok İslam bilgini, “Ehli Kitap” denilen bu din mensuplarının ahirette nasiplerinin olmadığını iddia ederken, diğer önemli bir kesim ise, bu din mensuplarının kendileriyle aynı Tanrı inancına sahip olduklarından ve Tanrı’nın yeryüzüne gönderdiği kitaplara uyduklarından dolayı, inanmayanlardan ve diğer dinlerden farklı olacaklarını, dolayısıyla da ahirette bir miktar nasiplerinin olacaklarını söylüyor. Ehli-Kitap’ın ahirette bir miktar paylarının olduğunu savunanlar arasında; Prof. Dr. Süleyman Ateş, Yaşar Nuri Öztürk, Fethullah Gülen gibi İslam temsilcileri ve evrim kuramını ortadan kaldıran adam, bundan dolayı da Dünya’da çığır açan ve yine bu sebeple de bilim tarihine adını altın harflerle yazdıran “Hazreti Harun Yahya” da bulunuyor. (Kendisi Allah’ın varlığını ispatlayan ilk ve tek insandır. Kar amacı gütmeyen çalışmaları ile insanoğlunu ileri götürdüğü gibi, Dünya’daki tüm gizli örgütlerin planlarını anında deşifre edebilmektedir. Bir aydındır… >> Anladınız siz onu )

Peki, durum niçin böyle? Neden bir İslam bilgini bu konuda –tıpkı diğer birçok konuda olduğu gibi- başka bir şey söylerken, diğeri bam başka bir şey söylüyor?

Nedenini ben açıklayayım: Kuran’daki çelişki. Kuran’ın bu konuda tam karar verememesi.

Öncelikle şu ayete bakalım:

2-Bakara 62. Ayet: Şüphesiz iman edenler; yani yahudilerden, Hristiyanlardan ve Sâbiîlerden Allah’a ve ahiret gününe hakkıyla inanıp sâlih amel işleyenler için Rableri katında mükâfatlar vardır. Onlar için herhangi bir korku yoktur. Onlar üzüntü çekmeyeceklerdir.

Bu ayete baktığımızda ilk anda şunu anlayabilirsiniz: “Hristiyanlardan ve Yahudilerden iyi olanlar cennete girebilir.”

Ama İslamcılar bu ayette kastedilenin “İslam’dan öncekiler için” olduğunu söylerler. Hakikatten de ayetten bir öncekine ve bir sonrakine baktığımızda, geçmişten bahsedilmektedir.

2-Bakara Suresi 61-64. Ayetler: Hani siz (verilen nimetlere karşılık): Ey Musa! Bir tek yemekle yetinemeyiz; bizim için Rabbine dua et de yerin bitirdiği şeylerden; sebzesinden, hıyarından, sarımsağından, mercimeğinden, soğanından bize çıkarsın, dediniz. Musa ise: Daha iyiyi daha kötü ile değiştirmek mi istiyorsunuz? O halde şehre inin. Zira istedikleriniz sizin için orada var, dedi. İşte (bu hadiseden sonra) üzerlerine aşağılık ve yoksulluk damgası vuruldu. Allah’ın gazabına uğradılar. Bu musibetler (onların başına), Allah’ın âyetlerini inkâra devam etmeleri, haksız olarak peygamberleri öldürmeleri sebebiyle geldi. Bunların hepsi, sadece isyanları ve taşkınlıkları sebebiyledir. Şüphesiz iman edenler; yani yahudilerden, Hristiyanlardan ve Sâbiîlerden Allah’a ve ahiret gününe hakkıyla inanıp sâlih amel işleyenler için Rableri katında mükâfatlar vardır. Onlar için herhangi bir korku yoktur. Onlar üzüntü çekmeyeceklerdir. Sizden sağlam bir söz almış, Tûr dağının altında, size verdiğimizi kuvvetle tutun, onda bulunanları daima hatırlayın, umulur ki, korunursunuz (demiştik de); Ondan sonra sözünüzden dönmüştünüz. Eğer sizin üzerinizde Allah’ın ihsanı ve rahmeti olmasaydı, muhakkak zarara uğrayanlardan olurdunuz.

Ayetler incelendiğinde; hakikatten de İslamcıların iddialarında bir miktar haklılık paylarının olduğu düşünebilir. Ancak, Bakara 62’ye, benzeyen bir başka ayet vardır ki; orada kişisel fikrimce İslam’dan sonraki dönemi de içerdiğini düşünüyorum.

5-Maide Suresi 69. Ayet: İman edenler ile yahudiler, Sâbiîler ve Hristiyanlardan Allah’a ve ahiret gününe (gerçekten) inanıp iyi amel işleyenler üzerine asla korku yoktur; onlar üzülecek de değillerdir.

Bu ayette kastedilenin, İslam’dan sonraki döneme de işaret ettiğini düşünmekteyim. Zira, bu tezimi destekleyen birçok ayet var. Bunları şimdi inceleyelim:

Maide 5: (…) Mümin kadınlardan iffetli olanlar ile daha önce kendilerine kitap verilenlerden iffetli kadınlar da, mehirlerini vermeniz şartıyla, namuslu olmak, zina etmemek ve gizli dost tutmamak üzere size helâldir. Kim (İslâmî hükümlere) inanmayı kabul etmezse onun ameli boşa gitmiştir. O, ahirette de ziyana uğrayanlardandır.

Ayetteki ifadelere baktığımızda; Müslüman bir erkeğin, Yahudi ve Hristiyan bir kadınla evlenebileceği –Müslüman kadınlar için aynı hak yok, o ayrı mevzu- bildirilmiş. Ama farklı yerlerde şöyle denmektedir:

Bakara 221: İman etmedikçe müşrik kadınlarla evlenmeyin. Beğenseniz bile, putperest bir kadından, imanlı bir câriye kesinlikle daha iyidir. İman etmedikçe putperest erkekleri de (kızlarınızla) evlendirmeyin. Beğenseniz bile, putperest bir kişiden inanmış bir köle kesinlikle daha iyidir. Onlar (müşrikler) cehenneme çağırır. Allah ise, izni (ve yardımı) ile cennete ve mağfirete çağırır. Allah, düşünüp anlasınlar diye âyetlerini insanlara açıklar.

Demek ki, müşrik kadınla evlenmek yasaktır. Ama buna rağmen; Hristiyan ve Yahudi kadınla evlenilebilir. Eğer durum böyle ise; Hristiyan ve Yahudiler müşriklerden daha iyidir. Demek ki, buradaki müşrik kavramı; “putperest, başka dinden veya inançtan yahut herhangi bir Tanrı’ya inanmayan”lar ile ilgilidir. Eğer ki bunun tersi iddia edilecekse “apaçık” olan Kuran’da bir çelişki daha ortaya çıkmış olur.

Ama Maide 5’in başında bir ifade vardır ki; bu ayet Hristiyanların ve Yahudilerin ahirette nasiplerinin olduğunu göstermektedir:

Maide 5: Bugün size temiz ve iyi şeyler helâl kılınmıştır. Kendilerine kitap verilenlerin yiyeceği/yemekleri size helâldir, sizin yiyecekleriniz/yemekleriniz de ONLARA HELALDİR. (…)

Bu ayette anlaşılan bir Ehli Kitap yemeği Müslüman’a helal, aynı zaman da Müslüman’ın yemeği de Ehli Kitap’a helal. Burada kafamızı kurcalayacak soru şu olmalı: Kafire helal, haram diye bir kavram var mı?: Tabii ki de yok.

Bu yüzden, Hristiyanlarda ve Yahudilerde “helal” gibi bir kavram var ise; bunların İslam inancında ahirette de nasipleri var.

Ama her şeye rağmen Kuran, yazının ortasında belirttiğimiz gibi bu konuda da çelişki içindedir. Yukarıda sıraladığımız ayetlerdeki ifadelere karşılık, başka ayetlerde diğer İbrahimi din inancına sahiplerine tonlarca hakaret ve küfür edilmekte, onlara lanet edilmekte, onların küfre battıkları bildirilmektedir.

Hristiyan ve Yahudilerin, ahirette de nasiplerinin olduğunun izlerini taşıyan Kuran, bakın başka ayette neler demektedir?:

3-Ali İmran Suresi 85. Ayet: Kim, İslâm’dan başka bir din ararsa, bilsin ki kendisinden böyle bir din ASLA KABUL EDİLMEYECEK ve o, ahirette ziyan edenlerden olacaktır.

Evet, Kuran işte bu tip çelişkileri bünyesinde barındıran bir kitap. Her şeyi bilen Tanrı, nedense Yahudi ve Hristiyanlara ne olacağını daha tam bilmiyor. İnsanoğlunu bu konuda ihtilafda bırakıyor.

Ama bunun nedeni; Muhammed’in Yahudi ve Hristiyanlara ilk başta “tam güçlü değilken” iyi davranıp, daha sonra güçlenince onlara eskisinden sert davranmasıdır. Kuran’daki ayetler bunu desteklediği gibi, yaşanan olaylar da bunu kanıtlamaktadır.

Hatta kıble devamlı Mekke-Kudüs arasında değişmiştir. Sanırım kıblenin Kudüs’ten tekrar Mekke’ye dönüşünde, Yahudilerin fazla itibar etmemesi vardır. Kuran’da bu konu hakkında şöyle denmektedir:

2-Bakara Suresi 142-144. Ayetler: İnsanlar içinden bazı beyinsizler: “Onları, yönelmekte oldukları kıbleden ne çevirdi?” diyecekler. De ki: “Doğu da Allah’ın, batı da. O, dilediğini dosdoğru yola kılavuzlar.”

Herşey bir yana; ahlaktan bahseden bir kitap, neden bu konuda haklı yere düşünenlere karşı “beyinsizler” diye hitap etmektedir? Bir Tanrı’ya yakışır mı bu?

Gerçi ben bu konuda hakkında, “Kuran’daki Hakaretler Üzerine” adlı bir yazı yazmıştım. –Bloga ilk astığım yazılardandı-Yazımda, Kuran’daki diğer inançlardan olanlara karşı edilen hakaret ve küfürlerden şu ifadeler geçiyordu:

MAYMUNLAR ve DOMUZLAR çıkartılan kimseler (MAİDE.60)
Dilini sarkıtıp soluyan KÖPEKLER (A’raf.176)
Sağa-sola kaçışan YABANİ EŞEKLER (Müddesir.50)
Susamış develer (Vâkıa 55)
sıralanmış kof kütükler (Münafikun.4)
Pislikler (Tevbe.28)
Rezil edilenler (Ali İmran.192 ve birçok ayet)
Alçaklar (Araf.13)
Alçak zorbalar (Kalem 10)
aşağılık maymunlar (Bakara65)
aşağılık, maskara maymunlar (Araf166)
Beyinsizler (Bakara.142)
Şeytanlar (Mülk.5)
elleri bağlanasıcalar (Maide.64)
Canı çıkasıcalar (Müddesir19)
Yine canı çıkasıcalar (Müddesir.20)
Hayvanlar hatta hayvandan da aşağılıklar (Furkan.44)

Etrafa kaçışan eşekten, maymunun aşalığına; kof kütüklerin sıralanmışından, hayvanlardan da aşalığa kadar her türlü sözü barındırıyor. Her şeye dücü yeten Allah, “elleri bağlanasıcalar”, “canı çıkasıcalar” diye beddualar ediyor.

Gerçekten, yakışır mı ahlaklı olan bir Tanrı’ya bu sözler?

Ben gerekenleri söylediğimi düşünüyorum: Geri kalan yorum sizin, düşünce sizin…